سارا نوشت


+ يا ايها الانسن ما غرک بربک الکريم

شيطان جنی بود که ساليان دراز خدا رو عبادت کرد و تونست از مقربين درگاه خدا بشه ولی فقط به خاطر سجده ای که از سر غرور به آدم نکرد از درگاه خدا رانده شد.

شايد اين داستان که در کتابهای مقدس نقل شده فقط يه داستان باشه ولی درسهای زياده توش نهفته ست

فکر نمی کنم ما حالا حالا ها هم که  بدوئيم و شب و روز طاعت و بندگی کنيم به پای شيطون برسيم (از نظر عبادت)ولی ببينيد غرور آدمو به کجاها که نمی کشونه.

آقای قاسميان در اين زمينه يه تمثيل جالب بکار بردن.

می گفتن خدا آپاراتی داره و آدمايیو که زياد باد می کنن و زياد من و من می کنن بادشونو خالی می کنه

به نمودار ايمان خودم که نگاه می کنم می بينم يه تابع ثابت نيست يه تابع سينوسی يا نه تغييراتش از سينوسم بيشتره و پيوسته هم نيست يه تابع اين شکلی(شرمنده امکانات کم بود)

فکر که می کنم می بينم نزولی شدن اين تابع هيچ دليلی جز غرور و حسادت نداشته(گرچه فکر نمی کنم تا به حال کسی منو به عنوان يه آدم حسود يا مغرور شناخته باشه ولی هر آدمی بهتر از حال و روز خودش خبر داره )

يه چيز ديگه هم آقای قاسميان گفته بودن که خيلی به نظرم نکته ی جالبی بود

البته اگه کامل يادم باشه و بتونم خوب نقل قول کنم اين بود

خيلی وقتا آدم می خواد يه کاراشتباهی بکنه اگر عالم و دانشمند بيان توجيه ش کنن که اين کار اشتباهه نمیپذيره ولی اگه يه آدم ديوانه يا يک بچه که به حرفش نمی شه استناد کرد حرفی در جهت تائيد اون بزنه قبول ميکنه!!!

خدايا ما را لحظه ای به خودمان واگذار مکن!!!!

ولله خيرحافظا و هو غفور الرحيم

نویسنده : سارا ; ساعت ٩:٤۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/۳/٢٢
تگ ها:
comment نظرات () لینک